WELCOME TO GOMA......

Goma City, Democratic Republic of the Congo. Due to the exigency of the service, I was redeployed to the Region East to supervise the operations of the Mission. I was lucky then that there were Pinoys in the duty station. So every week, we usually visited the landmarks of the Region. Hindi ako nalungkot sa duty station na ito. My office here is near the Lake Kivu (one of the biggest lake in the world) as in katabi ng lake. Then nandito rin sa Goma ang active volcano - Mt. Nyaragonggu na sa gabi makikita mo na nag aapoy ang craters. One time sinadya ko daanan ang bunganga ng bulkan on my flight from Bunia, one of the sectors in Region East. Nakakatuwa na nakakatakot kasi makikita mo talaga na nag aapoy ang bulkan as in apoy parang impyerno sa bibliya. Galit na galit ang apoy sa bunganga ng bulkan. What an experience! and I remembered the steward announced on the PABX " We are now passing to the crater of the famous and most active volcano of DRC".....The passengers were amazed of what they saw. Goma is like Baguio  in the Philippines. The

the weather is cool and sometimes very cold. During my stay here, I don't need an airconditioner. I only had an electric fan for the good circulation of the air inside my bedroom. I always used a circular mosquito net for malaria protection and to avoid the insect Nkunda (poisonous insect that produces acid and when u accidentally pressed in your skin it will swell and become infected). I love Goma not because of the weather but because of my work environment. My staff were supportive and knowledgeable on their area of expertise. They were very fluent in French and Swahili. They learned from me and I learned from them as well. To be honest, When the New York advised me that I need to come back to HQ. Masakit sa loob ko na umalis sa Goma. Bakit naman kamo? Una, the work environment. Pangalawa, I was living in the Pinoy Big Brother House in Avenue Volcanes, then lahat ng foods ay Pinoy style. Natuto na kasi yun Congolese cook na magluto ng Pinoy na lutuin. Pangatlo, parang nasa Laguna lang ako. Pang apat, basta okey na ko sa duty station ko kasi 5 meters away lang ang bahay ko sa opisina ko. Palibhasa mission assignment, ang opisina ko dito ay container, modular baga na pag umulan ay halos mabingi ako sa loob ng container. Pero masaya. Marami akong staff pero walang Pinoy huhuhu. They were from US, Canada, Cameeron, Kenya, Sierra Leone, Thailand, Japan, Uganda, DRC, Georgia, Timor Leste etc. Lahat sila ay natuto sa akin and vice cersa. Francophone (french speaker) nga pala ang DRC so dapat matatas din ako mag francais! Kasi ang mga national staff halos ay hindi marunong magsalita ng English. Everday maririnig mo "Bonjour" "Bon soir" "cava"  "merci". Siguro sa isang araw mga more than a thousand mo maririnig ang 4 na salita na yan sa french speaking countries. Kaya ang dila ko ang napilipit narin mula ng madeploy ako dito. Buti na lang nag aral ako sa France.

Malapit ang border ng Republic of Rwanda sa Goma. Mga 1km away from my office kaya during weekend pumupunta kami sa Serena Hotel para mag kape. May 3 maayos na hotel sa Goma pero walang star rated. Basta hotel na rin un kc may swimming pool, resto, tennis court. Minsan kumakain rin kami sa hotel. The security risk when I was in Goma is level 3. Sa pag stay ko sa Goma hindi ko kinatakutan ang mga rebelde. Natakot ako sa Nkunda insects kc one time nasa office ako  I was busy reviewing the multimillion dollar contract, syempre seryoso ako wala ko pakiaalam sa paligid. My office is locked para tahimik baga. Then hindi ko napansin na may nahulog na Nkunda insect sa braso ko. Maliit lang ang Nkunda para sya hantik (langgam) pero hindi nangangagat ang Nkunda. Nagulat ako bigla ko sya napisa sa braso ko. Syempre hinugasan ko kaagad nun nalaman ko na Nkunda pala sya. OMG! after 5 seconds nag swell na ang skin ko huhuhuhuhu..... ang hapdi. parang napaso ng kumukulong mantika. Pangalawa, I afraid of the lizards na ibat ibang kulay na binebenta sa Cartimar sa Maynila na dinadayo ng mga kaklase ko sa La Salle dati. Palibhasa nasa Africa ako, bawat daanan mo makakita ka ng mga lizards na yan na nakakatakot. Pangatlo, ang mga monkeys na kahit saan ka pumunta ay nakasunod sayo. Na pagmay hawak ka na pagkain ay kailangan mo na ibigay hahahahaha. Yan jan ako takot - Nkunda, lizards and monkeys. Hindi ako takot sa snake kc ang snake pagnakita ka or naramdaman nila na padating ka aalis na cla. I remember pumunta pala kami sa lake sa  Kinshasa - un marami anacondas. Exciting!. 

Dito nga pala sa Goma popular un TSUKUDO. Ito un sasakyan nila dito to transfer goods to the market. Parang scooter na gawa sa malaking kahoy na may gulong. Dito rin sa Goma maraming diamonds kaso bawal kami bumili huhuhuhu. Yun mga bata nag titinda ng diamonds sa kalsada. Kung pwede sana tuwing uwi ko sa Pinas every 2 months marami na ko dalang diamonds na pagbinenta kay Monique Lhuillier ay billion pesos na kaagad. Hehehe sorry bawal kasi... our role is to protect them.

Base food ng mga taga Goma ay ang fufu na gawa sa cassava and bulanglang na grasshopper (tipaklong). Weeeeeeeeeeeeeeeeee tipaklong! oo tipaklong! at hinuhuli nila un hehehe at niluluto hehehe. yummy sa kanila..... Ang dami pala uwak dito sa Goma. Sa umaga gigisingin ako ng mga huni ng uwak. Sa Pinas ang uwak ay kulay itim sa Goma ang uwak ay itim at puti (hehe)....Sabi ng matatanda - pagputi ng uwak.Sa Goma pumuti na ang mga  uwak hehehe.

May naging kaibigan akong Congolese na taga Goma, sya si krantian--- sya ang nagturo sa akin ng salitang swahili - halimbawa asanti sana (thak you)! Matangkad, guapito, xempre itim, nag aaral sa Rwanda University, french speaker at mabait. Lagi sya sa apartment ko. Nakikinood ng tv. Minsan nakikikain na rin ng Pinoy foods. Sa mga Pinoy na rin natuto ang paliligo. Kasi palibhasa malamig sa Goma baka tamad sila maligo so syempre may amoy. Pero ito tinuruan namin ng proper hygiene hehehe. Gusto nya raw makarating sa Pinas kaso mag iipon pa daw sya ng pera kc US$7500 full economy to travel to Manila via Emirates.

Conclusion: My stay in Goma was challenging and mutually rewarding. Thanks to the beautiful memories.....